Jej organizatorem jest redakcja "The Varsaw Voice", a patronami medialnymi - miesięcznik "Nowy Przemysł" i portal wnp.pl.

Dopiero 3 grudnia 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny wydał ostateczny wyrok, w wyniku którego uprawomocniło się trzecie pozwolenie na budowę pewnego apartamentowca w Poznaniu. Od trzech lat był on bowiem wznoszony w oparciu o trzy różne decyzje. To jeden z wielu przykładów, jak istotne i dotkliwe mogą być absurdalność przepisów i nieprawidłowe postępowanie urzędów. Najbardziej frustrujące inwestorów bariery są niczym nieuzasadnione. Np. nawet drobna skarga na decyzje miejskiego konserwatora zabytków jest rozpatrywana nie przez wojewódzkiego konserwatora zabytków, lecz ministra kultury i dziedzictwa narodowego. Resort ten, ze względu na małą liczbę urzędników, decyzje w takich sprawach wydaje zwykle po 6 miesiącach.
- W krajach europejskich nie ma jednego modelu funkcjonowania organów nadzoru budowlanego i zasad kontroli procesów inwestycyjnych - mówiła Anna Macińska, dyrektor w Głównym Urzędzie Nadzoru Budowlanego.

Z jej informacji wynikało, że różnie określone są obowiązki i prawa uczestników procesu budowlanego, ochrony interesu publicznego i osób trzecich w procesie inwestycyjno-budowlanym, tryb postępowania, a nawet stosunek do samowoli budowlanej. W kilku krajach wymóg uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę jest jednak znacznie prostszy, niż u nas i zależy albo od powierzchni obiektu (np. we Francji - pow. 170 m kw.) lub charakteru obiektu i małego ryzyka techniczno-eksploatacyjnego (w Szkocji nie trzeba mieć pozwolenia na budowę budynków gospodarczych). Różnie jest też rozwiązana sprawa odpłatności za kontrole.