Jego zdaniem, podstawowe zastrzeżenie budzi możliwość daleko idących swobód interpretacyjnych, co wykorzystywane jest przez urzędników mających podejmować decyzje o kompletności przedłożonej dokumentacji z zakresu ochrony środowiska.

- Często spotykamy się ze znacznymi różnicami w interpretacji tych samych zapisów ustawowych przez analogiczne urzędy w różnych częściach Polski – mówi Zdzisław Miądowicz. - Problemem są też częste zmiany przepisów, w których następują delegacje do rozporządzeń wykonawczych ukazujących się ze zbyt dużym opóźnieniem, a to znowu prowadzi do niejednoznaczności urzędniczych rozstrzygnięć.

Zdaniem Zdzisława Miądowicza, jednym z najbardziej dokuczliwych zapisów może być art. 66 ust. 2 ustawy z 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko.

- Zapis ten jest interpretowany kategorycznie, zwłaszcza przez GDDKiA, skłaniając do przeprowadzania często całorocznej inwentaryzacji przyrodniczej, nawet w sytuacji przebudowy istniejącej drogi bez zmiany linii rozgraniczających pasa drogowego – wyjaśnia prezes Miądowicz.

Jak wskazuje nasz rozmówca, fragment ten, w połączeniu z zapisem art. 66, ust. 9 tej samej ustawy, jest często wykorzystywany przez organizacje ekologiczne do wymuszenia zaprojektowania i wykonania przejść dla zwierząt, od płazów i gadów poczynając, a na dużej zwierzynie łownej kończąc.

- Tego typu inwestycje muszą być realizowane niezależnie czy jest to racjonalne i konieczne, czy nie – uważa prezes Miądowicz. - Najczęściej wykonuje się więc zbyt dużą ich ilość, co wpływa na wzrost kosztów oraz wydłuża czas realizacji przedsięwzięć.