Pod koniec kwietnia tego roku trwała budowa 737 km autostrad, 528 km dróg ekspresowych i 92 km obwodnic. Program Budowy Dróg Krajowych zakłada w 2011 r. wydatki na poziomie bliskim 34 mld zł. To kwota około 14 mld zł większa niż w roku ubiegłym. Natomiast w przyszłym roku nakłady na inwestycje drogowe w Polsce wyniosą 26,2 mld zł, a 2012 r. już "zaledwie" 12,3 mld zł.

- Budowa autostrad jest bardzo kosztowna. Jednak przy ich realizacji można korzystać z różnych systemów finansowania. Wiadomo, że mamy deficyt budżetu państwa. W takiej sytuacji trzeba zrobić wszystko, żeby go nie pogłębiać, a jednocześnie nie rezygnować z budowy autostrad. Jest to możliwe do wykonania, jeśli budowa autostrad będzie problemem ekonomicznym, a nie politycznym. Na całym świecie korzysta się partnerstwa publiczno-prywatnego - wskazał Wąsacz.

- Jednak w Polsce słowo "prywatny" wciąż ma bardzo złe konotacje. Dlatego z politycznego punktu widzenia uważa się, że im mniej czegoś prywatnego, tym lepiej. A jeśli już do tego dojdzie, to trzeba znaleźć takiego głupiego kapitalistę, który wyda mnóstwo pieniędzy, zrealizuje cele społeczne i da się przy tym wykorzystać. W tym założeniu maksimum ryzyka chce się przerzucać na stronę prywatną, a maksimum władzy pozostawić po stronie publicznej - dodał.

Ponad dwa lata temu Autostrada Południe, z udziałem m.in. Budimeksu, pozyskała koncesję na budowę i eksploatację odcinka autostrady A1 ze Strykowa do Pyrzowic. Jednak przez rok spółce nie udało się zapewnić finansowania dla projektu, dlatego koncesja została anulowana.

Drugim projektem PPP w ostatnich latach, który nie doszedł do skutku, była budowa odcinka autostrady A2 ze Strykowa do Konotopy. W tym przypadku spółka Autostrada Mazowsze, z udziałem m.in. Stalexportu Autostrady, zrezygnowała z przedsięwzięcia na etapie wyłączności negocjacyjnej.

- Zrezygnowaliśmy, bo uznaliśmy, że nie zamkniemy finansowania dla tej inwestycji. Projekty, które spaliły na panewce na A1 i A2 zakładały pełne ryzyko budowy i ruchu samochodów po stronie prywatnej. Do tego przewidywały, że państwo może prowadzić politykę cenową. Za całość kosztów przedsięwzięcia miała odpowiadać strona prywatna, a państwo miało regulować stronę przychodową - przypomniał Wąsacz.